Söfnunin
Undirskriftasöfnunin
Um alla Evrópu ræður ríkið enn hvernig líf okkar endar. Við förum fram á að Evrópusambandið viðurkenni dánaraðstoð að eigin ósk sem grundvallarrétt — með sterkum varnöglum, aldrei með þvingun.
Söfnunin
Engan ætti að neyða til að þjást gegn vilja sínum. Um alla Evrópu ræður ríkið enn hvernig líf okkar endar. Það er kominn tími til að breyta því.
Í dag leyfa aðeins fá ríki innan ESB borgurum sínum að velja dánaraðstoð. Það nægir að fara yfir landamæri og rétturinn getur horfið á einni nóttu. Grundvallarfrelsi á ekki að ráðast af póstnúmeri.
Við trúum því að valið um friðsælan endi — með sterkum varnöglum, aldrei með þvingun — tilheyri hverju okkar. Ekki ríkinu, ekki tilviljuninni. Þér.
Hvað við förum fram á við ESB
Fjórar aðgerðir svo virðulegur dauði verði réttur um allt sambandið — en ekki landfræðilegt happdrætti.
-
01
Festa það í sáttmálann
Að réttur til dánaraðstoðar að eigin ósk verði tekinn upp í sáttmála Evrópusambandsins um grundvallarréttindi.
Viðurkenning -
02
Lög sem vernda valið
Evrópsk löggjöf sem tryggir “rétt einstaklingsins til að ákveða með hvaða hætti og á hvaða stundu lífi hans lýkur, að því gefnu að hann sé fær um að taka frjálsa ákvörðun um það og bregðast við í samræmi við hana” — sem Mannréttindadómstóll Evrópu telur einn þátt réttarins til friðhelgi einkalífs. Viðeigandi fagleg aðstoð við ákvarðanir í lok lífs verður að vera tryggð um allt ESB.
Löggjöf -
03
Lífsskrár viðurkenndar yfir landamæri
Gagnkvæm viðurkenning lífsskráa og fyrirframgefinna fyrirmæla innan ESB, fyrir ráðstafanir sem samrýmast lögum þess aðildarríkis þar sem viðkomandi er staddur þegar á reynir. Öruggur evrópskur gagnagrunnur tengir saman landsskrárnar svo þær séu aðgengilegar þegar þörf krefur — með fullri virðingu fyrir grundvallarrétti til friðhelgi.
Viðurkenning -
04
Leyfa borgurunum að ákveða saman
Að kalla saman evrópskt borgaraþing, valið með hlutkesti, til að ræða og leggja til evrópskar aðgerðir um réttinn til að deyja með reisn.
Lýðræði
Meginreglan
“Réttur einstaklingsins til að ákveða með hvaða hætti og á hvaða stundu lífi hans lýkur … er einn þáttur réttarins til friðhelgi einkalífs.”